Prolog

Damon był zmuszony opuścić swoją rezydencję ,na jednym ze swoich ulubionych wierzchowców,tym samym zostawiając panienkę Pierce z jego młodszym bratem. Wszystko przez jego ojca ,który postanowił porządzić się jego życiem i  w jego imieniu oświadczyć się pewnej 18-nasto letniej Katherine Herondale. Nieważne ile razy wciskano Damonowi ,że panienka Herondale jest młodą ,światową i dojrzałą kobietą z dużym dobytkiem, on i tak postrzegał ją jako niedojrzałą ,głupiutką smarkulę. Nie znał jej.Nie musiał ,jego serce należało do innej Katherine. Niestety miłość jego życia była również obiektem westchnień jego braciszka.Zrobił dla niego tak wiele.Dlaczego on zawsze musi stawać na jego drodze ? Był ulubieńcem ojca . Może to właśnie dlatego on musi wychodzić za gówniarę ,a Stefan zgarnie mu sprzed nosa Kath. Mimo wszystko kochał brata i nie mógł go o nic obwiniać.
Zobaczył wóz przed nim otoczony przez grupkę ludzi ,których ciało pokrywało blizny. Damon założył maskę nakładając pelerynę. Kaptur zasłaniał mu jego czarne włosy. Zatrzymał się obok wynajętych przez niego morderców schodząc z konia. Drzwiczki były otworzone przez co w środku mógł zobaczyć dwie pozbawione życia postacie. O to właśnie mu chodziło. Ściągnął pierścionek z palca panience Herondale. Jej matka leżała o bok z głową przekrzywioną na bok. Obie zostały uduszone grubym sznurem. Przez chwilę Damonowi szkoda było tak młodych i pięknych dziewczyn. Lecz w końcu co mógł zrobić ? Kochał Pierce...a cel uświęca środki